Saturday, October 17, 2009

အိမ္မက္ေ၀းလြင့္

တစ္ေန႔ျမင္ရနိုး
တစ္ေန႔ျမင္ရနိုး..လက္ခ်ိဳးေရခဲ့
ေန႔ရက္ေတြ
တစ္ရာသီၿပီးတစ္ရာသီသာ အေရခြံလဲသြားၾက
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္က တစ္ေန႔တစ္ျခားအိုစာလာခဲ့
အမူအက်င့္ေတြကလဲ ေတေလဆန္လာခဲ့
ေစာင္းပါးရိပ္ေခ် မလိုတမာမွုေတြလဲ
ဥေပကၡာစာရင္းမွာ ဆံကာတင္လိုက္ပါေတာ့
ခင္ဗ်ားတို႔အမုန္းဆံုးလူဟာ
က်ဳပ္ဆိုတာေသခ်ာသြားၿပီလား
ခင္ဗ်ားတို႔သိသလား
သူမက က်ဳပ္ရင္ဘတ္ထဲ
ေနလိုလလို
အၿမဲတမ္း လင္းတယ္ဆုိတာ

ဘာျဖစ္လဲဗ်ာ
အသဲကြဲလို႔ေသာက္ေသာက္
စိတ္ညစ္လို႔ေသာက္ေသာက္
ကုိယ့္အတၱကိုျပန္ၿမိဳခ်ရတာေလာက္ေတာ့
မသတီစရာမရွိပါဘူး
ေဟာဒီအနူလက္နဲ႔ ႏွိဳက္ရမယ့္
ေရႊခြက္လဲမရွိမွေတာ့
က်ဳပ္လက္ေတြကိုလဲ
အထူးတလည္ေဆးေၾကာမေနေတာ့ပါဘူး
ခင္ဗ်ားတို႔ေျပာသလို
က်ဳပ္တူးရမယ့္သိုက္လွလွေလးက
ေဟာဒီရင္ဘတ္ကုိ စံုကန္သြားမွေတာ့
ေလာကႀကီးေရ
ခင္ဗ်ားနဲ႔က်ဳပ္
ခြက္ေစာင္းခုတ္ေနလို႔လဲ
က်ဳပ္တို႔ရဲ႕ညေနေတြက
အရင္ထက္လွလာဦးမွာမို႔လို႔လား
ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ေျပာဘူးသလို
ကုိယ့္အနာကို ျပန္လွ်က္ၿပီးသာ
ၿငိမ္းခ်မ္းလိုက္ၾကပါစို႔ဗ်ာ....................................။

6 comments:

ေဆာင္းယြန္းလ said...

ကဗ်ာေလးေကာင္းလိုက္တာညီေလးရာ
အမွန္တရားေတြကိူ ရွာေဖြေတြ႔ရွိသြားေလတယ္

ဗညားရွိန္ said...

ေဟာဒီအနူလက္နဲ႔ ႏွိဳက္ရမယ့္
ေရႊခြက္လဲမရွိမွေတာ့
က်ဳပ္လက္ေတြကိုလဲ
အထူးတလည္ေဆးေၾကာမေနေတာ့ပါဘူး

ေကာင္းလိုက္တဲ့ ကဗ်ာေလးပါပဲ ကိုေႏြသစ္ေရ

သက္ထြန္းညိမ္း said...

လွတယ္ကြာ

ကဗ်ာလွည္းေလး said...

ဟာကြာ.. လက္ေတာ႔ေဆးလိုက္ပါဦး။ :D
ကဗ်ာေလးကို ေတာ္ေတာ္ႀကိဳက္တယ္ကြာ။

Nan said...

ကဗ်ာေလးႀကိဳက္တယ္ရွင္

ေယာနက္သန္ said...

ေလာကႀကီးနဲ႕ၿငိမ္းခ်မ္းတာေကာင္ပါတယ္ဗ်ာ။